Bestaansleegte


   Boekrecensie Sypke Visser in Keerpunt van december 2014 (periodiek van NVPA)

 

   Monique de Heij is NVPA lid. In de vakgroep Transpersoonlijke Therapie kwam ik met haar in
   contact en vernam ik dat ze een boek had geschreven met de intrigerende titel ‘Bestaansleegte’,  
   ‘Hoe hechting leegte overwint’. Graag geef ik er hieronder een impressie van.

   Aan de hand van haar eigen aangrijpende levenservaringen illustreert Monique op een invoelbare    manier het begrip bestaansleegte. De foto op de voorkant blijkt zeer veelzeggend - een klein kind    staat alleen op een weg in het donker terwijl een lichtbundel haar schaduw vooruit werpt over de    rest van haar levensweg -Bestaansleegte wordt gekenmerkt door afwezigheid van zelfgevoel en
   het wegvallen van de overlevings-mechanismen en inspiratie. Het vormt de tegenovergestelde  
   polariteit van de positieve ervaringstoestand die Oerleegte wordt genoemd waarin er juist sprake    is van volledig vervuld zijn en optimale veiligheid om daarbij zelf aanwezig te zijn. 

   Wanneer er voldoende hechting, steun en veiligheid is kan een kind direct, adequaat en  
    autonoom leren voelen. Als dit (duurzaam) ontbreekt kan het zijn gevoelens niet verwerken en  
    worden overlevingspatronen actief. De gevoelens in het heden vallen dan niet meer samen met  
    de gevoelens die niet verwerkt zijn. Op die manier worden de ervaringen van bestaansleegte  
    verhuld. Leven is vervolgens alleen nog mogelijk in de modus overleven.
    Ook al wordt de persoon    volwassen, de kindpositie in de volwassene blijft de niet-verwerkte
    ervaringen in zich mee dragen.                             
    Zodra de overlevingsstrategie niet meer werkt komt de bestaansleegte weer op de voorgrond.  
    Het betreft een ervaringstoestand waarin de persoon het gevoelscontact met de buitenwereld
    en zichzelf kwijt is. Op treffende wijze ontvouwt Monique de impact die dit heeft. Ze stelt dat  
    ervaren vooraf gaat aan cognitief begrijpen. Tenzij er een veilige hechting ontstaat, kan de
    bestaansleegte niet worden gedeeld en derhalve niet worden geheeld.                                                          Aan het einde van het boek geeft ze aan dat de eerste 2 jaar van haar leven, die veilig verliepen,
     waarschijnlijk de basis vormden voor het kunnen leren verwerken van de vele en intensieve
     ervaringen van bestaansleegte die daarna volgden. 

     vervolg recensie Visser            terug naar recensie Lohuis

 

Website laten maken? SiteToGo.nl