Bestaansleegte

  

      Recensie boek 'Bestaansleegte' door Gerard Lohuis (vakblad Sociale Psychiatrie)

     

      Stel, je vader is alcoholist en jij bent een kind van vijf. De vader die geacht wordt jouw liefde-
      vol op te voeden, zodat jij ruimte krijgt om je te ontwikkelen, is een onbetrouwbare man die 
      te weinig regels stelt en onvoldoende veiligheid biedt. Je weet niet beter, en ontwikkelt 
      eigen cognitieve patronen om de ervaren onveiligheid af te wenden.  Het zou zo maar een 
      van de vele voorbeelden  kunnen zijn uit dit boek, waarin Monique de Heij een verband legt  
      tussen de hechting tussen ouder en kind en een gezonde ontwikkeling. De ouder kan, door 
      een empatische houding, een universeel gevoel van hechting bij het kind doen ontwaken. 
      Vanuit een goede hechting is het kind in staat om op de buitenwereld te reageren en kan het
       zich op een goede manier ontwikkelen op lichamelijk, emotioneel, cognitief en
       transpersoonlijke gebied.

      
      Transpersoonlijk staat hier voor de manier waarop een volwassene zonder oordeel naar zich-
      zelf kan kijken, zijn eigen gedrag, gevoelens en gedachten kan evalueren, en van hieruit zich-
      zelf kan blijven ontwikkelen. Het kind in bovenstaand voorbeeld heeft  waarschijnlijk de
      boodschap meegekregen dat het er niet toe doet en allerlei gevoelens die daarmee gepaard
      gaan worden verdrongen, dan wel omgezet in angst of boosheid. De Heij beschrijft hoe hech-
      ting, empathie en morele ontwikkeling met elkaar zijn verweven en de voedingsbodem 
      vormen voor een gezonde ontwikkeling. Wanneer dit niet goed gaat, kan dat gevoelens van
      bestaansleegte oproepen. 

       Het woord bestaansleegte is een geweldige vondst en duiding voor een gevoel van  
       vervreemding, waarin iemand het contact met zijn eigen drijfveren of wil kwijt raakt. Bij het
       omschrijven van persoonlijkheid gaat het hierbij om een gebrek aan identiteit, waardoor er 
       een gebrek aan zelfvertrouwen is ontstaan. “Hij kan hierbij zowel angst voor het leven 
       hebben, als vrees voor de dood”, aldus de auteur. Wanneer de bestaansangst dusdanig 
       groot wordt, kan deze  overgaan in bestaansleegte, waarbij de overlevingsstijlen of
       copinggedrag niet meer werken en de eigen bezieling wegvalt. Dit is herkenbaar wanneer
       iemand in de bestaansleegte van een psychose verkeert, maar ook zichtbaar wanneer
       iemand de controle kwijt raakt en zichzelf gaat snijden.

         

        Een andere belangrijke peiler in de theorie van de Heij, is het begrip oerleegte. Het is een 
        innerlijke zijnstoestand waarin Zijn en leegte samenvallen en herkenbaar zijn als overgave,
        bezieling en ongedeeldheid. In de mindfullnes zien we dit terug in een vorm van jezelf 
        ervaren, zonder er een oordeel over te hebben. Je laat als het ware de eigen persoonlijkheid 
        los, komt los van de eigen identiteit. In een psychose is iemand op zoek naar het verloren
        contact met de oerleegte, een leven zonder zelfgevoel en zonder overlevingsstijl.  

        vervolg recensie


     

Website laten maken? SiteToGo.nl