Bestaansleegte

        
         Tot slot komt de therapie aan bod, kort en krachtig omschreven als een vorm van samen
         werken aan samenwerken
. De zorgvrager heeft overlevingspatronen waarin een verlangen
          naar hechting en verbinding zit. Overlevingspatronen die in de plaats zijn gekomen van een
           zelfgevoel, dat geen kans heeft gehad zich te vormen in de kindertijd.
           Het zal niet vreemd zijn dat therapie in feite een nieuwe vorm van hechting is en dat hechting
           een belangrijke plaats inneemt in de therapie.

           De Heij heeft het boek geschreven vanuit eigen ervaringen in de kindertijd. Haar moeder
           werd opgenomen in het psychiatrisch ziekenhuis; de auteur ziet hoe onmenselijk ze
           behandeld wordt en hoe ze het verdriet in de ogen van haar moeder ziet. Hoe gaat een kind
           met deze gevoelens om? A.F. Th van der Heijden schreef ooit “iemand is een dichter wanneer
           al het rottigs dat hij op zijn pad tegenkomt, dat de gruwel van de herinnering in zich herbergt,
          weet om te smelten tot iets moois
”. Dan is dit boek geschreven door een groot dichter, want
           de Heij heeft haar ervaringen omgezet in een praktijk van integratieve psychotherapie en een
           verfrissende, uitdagende manier van kijken. Het boek maakt voelbaar en zichtbaar wat er
           gebeurt wanneer een kind zich niet vanuit een empatische omgeving kan ontwikkelen en
           patronen ontwikkelt om te overleven. Door het begrip bestaansleegte te introduceren , heeft
           de schrijfster  voor mij het woord van 2014 bedacht dat een prijs verdient. Het boek is dermate
           inspirerend dat je het na deze recensie  gelezen wilt hebben. Omdat het hoort bij de
           verstandelijke ontwikkeling van de hulpverlener en dat leidt volgens de auteur tot bezieling.
           Waarvan acte!

           Gerard Lohuis


    Naar volgende recensie      terug naar vorige pagina 

Website laten maken? SiteToGo.nl