Bestaansleegte

   
   Iedereen zal het er over eens zijn dat  wanneer ouders op een goede manier ruimte bieden aan
   het kind om zich te ontwikkelen, dat van groot belang is voor de persoonlijke ontwikkeling.
   In het eerste deel van het boek beschrijft de auteur de manier waarop hechting zich tussen ouder    en kind voltrekt. Het kind, dat zich in het eerste levensjaar nauwelijks bewust is van een eigen
   identiteit (het vervloeit als het ware met de ouder), wordt zich langzamerhand bewust van een
   eigenheid. Langzamerhand gaat het kind zich losmaken van de ouder, hetgeen gepaard gaat met
   allerlei tegenstrijdige gevoelens.

   Wanneer het kind te veel fysieke straf krijgt, kan dat het gevoel geven dat het niet deugt. 
    Incestueus aanraken, kan het gevoel geven van er niet zijn. Hoe meer een kind basisvertrouwen
    ontwikkelt, hoe beter het later met angst leert om te gaan. Uiteindelijk dient de ontwikkeling op
    lichamelijk, emotioneel, cognitief en transperoonlijk gebied , de bezieling (ontwikkeling) van
    iemand te stimuleren. Hierdoor leert iemand zich bewust te zijn van zijn eigen identiteit wat de
    auteur omschrijft als eigenheid en samenhang in jezelf ervaren. Iemand die zich op een goede
    manier heeft kunnen ontwikkelen, heeft een juist zelfbeeld en zelfgrenzen gevormd. In de
    compassietheorie wordt gesteld dat iemand op drie manieren kan reageren: vanuit vechten,
    vluchten of het omarmen van de gevoelens en met compassie de eigen situatie beoordelen.

    Hierna gaat het boek in op diverse vormen van hechting en onderscheidt hierbij vier stijlen: veilig,     onveilig-vermijdend, onveilig ambivalent en gedesorganiseerd. Ook het belang van loyaliteit
    wordt hierbij besproken en komen er overlevingsstijlen aan bod, die bestaan uit
    verdedigingspatronen. Het zijn patronen die het kind heeft ontwikkeld wanneer het om moet
    gaan met verwarrende gevoelens. Tussen neus en lippen door meldt de Heij dat de DSM gezien
    kan worden als een handboek van verdedigingspatronen, zonder daarbij de achtergrond van de
    ontstaansgeschiedenis van de patronen, en het  verband en de kracht van de overlevingsstijl te
    belichten.
    Het zal duidelijk zijn dat de Heij, zonder dat in haar boek expliciet te benoemen, aansluit bij de
    mechanismen uit de schematherapie en relatiemanagement. Iemand heeft de tijd, veel tijd, nodig     om de oude patronen af te leren en nieuwe patronen te ontwikkelen, waarbij het van essentieel
    belang is om  de vitale kracht van de overlevingsstijl te erkennen. Wanneer iemand leert zien dat
    het gedrag ontwikkeld is in een ongezonde leefomgeving en zich bewust wordt van de patronen,     is het mogelijk een ander zelfgevoel te ontwikkelen. Hier zien we het belang van de
    parentificering tussen zorgverlener en zorgvrager naar voren komen. De hulpverlener als een  
    soort nieuwe ouder.

    vervolg recensie      terug naar vorige pagina

Website laten maken? SiteToGo.nl